ENSCHEDE - Huisarts Dick Walstock in Enschede verwijst niet langer door naar jeugdzorg, maar biedt jongeren zelf hulp. Volgens de arts is Eudokia de eerste die een deel van de tweedelijnszorg overneemt.

Dankzij Walstock kunnen jongeren met problemen voortaan direct geholpen worden. Zonder wachtlijsten, zonder meteen verstrikt te raken in de molens van de officiële jeugdzorg. Volgens mensen binnen de sector is het een nieuwe aanpak die kan werken.

Walstock vraagt zich al een paar jaar af waarom jongeren met relatief lichte psychische problemen in de armen van jeugdzorg gedreven moeten worden, terwijl hun problemen ook lokaal behandeld kunnen worden. Zijn plan kwam twee jaar geleden in een stroomversnelling. Na veel overleg ging zorgverzekeraar Menzis om en ook de Nederlandse Zorg Autoriteit gaf toestemming.

Wie Walstock hoort praten over zijn initiatief, moet het wel toejuichen. De huisarts kent zijn patiënten, kent de familie, kent de lokale omstandigheden. Waarom moet een jongere worden verwezen naar jeugdzorg, waar de wachtlijsten lang zijn. Een periode waarin de problemen alleen maar kunnen verergeren. Walstock is er vaak vroeg bij en wil wat kunnen doen. Eudokia zet nu een nieuwe trend.

De behandeling bestaat uit maximaal vijf gesprekken van hooguit een uur. Ze worden gevoerd door de jeugdhulpverlener, met ondersteuning van een kinderpsychiater. Het kan gaan om ADHD, problemen thuis, pesten op school, relationele problemen enzovoort.

Walstock: „Als na vijf sessies blijkt dat we de problemen niet kunnen verhelpen, dan verwijzen we alsnog door. Ik schat dat we zo'n 80 procent van de problemen bij jongeren zo kunnen oplossen." Hij baseert zich daarbij op een vergelijkbaar zorgtraject dat al bestaat voor ouderen. Ook daar worden veel psychische problemen met de hulp van eigen deskundigen (praktijkondersteuner GGZ) opgelost.

Het voordeel van de nieuwe aanpak zit hem volgens Walstock vooral in de efficiënte manier van werken. „Wij willen binnen twee weken een eerste gesprek bieden. Dat is vele malen sneller dan in de reguliere zorg. Daar komt bij dat wij de jongeren al kennen, we kennen de gezinssituatie, de historische achtergrond. Er is al een vertrouwensband en voor ouders is hulp in de eigen wijk ook prettiger.”

Huisartsen zijn al geruime tijd bezig zelf de eerstelijns zorg te organiseren. Ze hebben de regie over zorgketens voor chronische ziektes als COPD, diabetes en hartfalen. Dat leidt uiteindelijk tot besparing omdat patiënten geen beroep hoeven te doen op ziekenhuizen en gespecialiseerde instellingen. De jeugdzorg gekoppeld aan een huisartsenpraktijk past in dat beeld. Of dat ook tot succes leidt, moet nog blijken. Mogelijk gaat instituut Nivel in Utrecht onderzoek doen naar het Enschedese initiatief.